Beste verzamelaar


Zoals ik al op de HOME-pagina aangegeven heb ben ik gestopt met het verzamelen en onderzoeken van antieke en oude kerstboomversiering. Mijn jaren van onderzoek heeft als resultaat gehad dat er drie delen zijn verschenen van “Kerstversiering uit de oude doos 1875-1975”. Extra onderzoeken, en hoe ik over bepaalde zaken denk, heb ik beschreven in verschillende artikelen op de site zodat een ieder die geïnteresseerd is dat kon/kan lezen. Dat de teksten op de site, maar ook via Marktplaats vaak vreemde reacties hebben opgeleverd, is ook iets waar ik mee geconfronteerd werd. O.a. de oplichters praktijken van gewetenloze handelaren heb ik aan de kaak gesteld. Jammer is dat die oplichters zich verlagen door mij mails te sturen met daarin scheldpartijen of zelfs bedreigingen! Waar hebben wij het over! Is dat de wereld waarin wij nu leven? Als ik dat soort reacties allemaal zou moeten beschrijven zou dat een volgend boek opleveren. De tijd die ik in onderzoeken, o.a. veel reizen naar het buitenland, en het beantwoorden van de honderden mails per jaar, begint mij te veel te worden. Ook de leeftijd en gezondheid van mij en mijn vrouw Netty speelt een rol. Ik vind het wel goed zo.

Gelukkig heb ik in al die jaren dat mijn site vanaf 2000 aanwezig is op het internet en mijn boeken verschenen zijn, honderden positieve reacties gehad die mij veel genoegen doen. Dan weet je ook weer waarom je dit alles gedaan hebt en de kosten voor het in stand houden van de site niet voor niets zijn geweest. Verder vind ik het erg jammer dat het vaak eenrichtingsverkeer is. Daar bedoel ik mee dat er weinig interesse is van andere verzamelaars, op enkelen na, om eens onderzoek te doen. Zelfs een bezoek brengen aan musea waar oude kerstversiering te zien is, blijkt teveel moeite. Regelmatig ontving ik in al die jaren mails met foto’s en de vraag of het om antieke of oude versiering ging. Zonder kennis van zaken blijken veel verzamelaars aankopen te doen! Ook hier zou ik een boek over kunnen schrijven.

Ik heb mijn keuze gemaakt en vanaf 2013 is er verkoop geweest van o.a. de dubbelen uit mijn collectie. Meer dan 700 liefhebbers hebben de moeite genomen om naar de Botlek 30 in Zwolle te komen. Zij hebben ook nog mijn eigen collectie, die steeds kleiner werd, kunnen bewonderen. De bezoeker werd door mij op de hoogte gebracht waarop te letten bij een aankoop. Ook het laatste van de collectie is nu verkocht! Op 24 december 2022 heb ik in Hilversum bij radio 5 mijn laatste interview gegeven over de antieke- en oude kerstboomversieringen waar ik 36 jaar met hart en ziel mijn tijd aan heb besteed.

De boeken die ik in de afgelopen jaren gemaakt heb en in eigen beheer zijn uitgegeven waren een succes maar zijn nu bijna, op enkele van deel 1 na, uitverkocht. Een verdere herdruk komt er niet meer! Tenzij een uitgever of particulier de rechten van de boeken van mij over gaat nemen. Boeken die het verdienen om in een andere taal de wereld te veroveren. Ik wil u er wel op wijzen dat er geen kopieën van de boeken gemaakt mogen worden want zodra ik dat verneem, zal ik aangifte bij de politie doen. Het is maar dat u het weet.

Ik hoop van ganser harte dat er eens iemand op staat die net als ik, er veel tijd en geld in wil steken om verderonderzoek te doen naar de achtergronden van de antieke en oude kerstversiering.



Een kort stukje geschiedenis


Allereerst wil ik aangeven dat toen ik met mijn collectie bezig was mij dat veel interessante inzichten heeft opgeleverd. Tijdens de vele gesprekken met oudere glasblazers en medewerkers in de kerstversieringindustrie vertelden zij hoe zij, maar ook hun ouders onder vaak erbarmelijke omstandigheden, hun werk deden.

Inzicht hoe bijvoorbeeld de werk- en leefomstandigheden waren in de landen waar de kerstversieringproductie heeft plaatsgevonden. Omstandigheden die normaal waren vanaf de 19 e eeuw en waarvan wij ons nu nauwelijks een voorstelling van kunnen maken. Kleine behuizing waar de werktafel het middelpunt van de kamer was en waar dan ook vaak nog in die kamer geslapen moest worden! Gezinnen die zo,n armoede kenden dat er soms geen eten was. Iedereen moest meewerken aan de productie van de kerstversiering. De 30er jaren van de 20e eeuw, waarin het fascisme in Duitsland op kwam waardoor de levering naar het buitenland werd geblokkeerd! En na de WOII gebeurde het dat als je niet wilde leveren aan de communistische inkoopfirma je niet meer mocht produceren. Veel meer hierover is in deel 3 te lezen.

Door de kleine behuizing moest in 1826 de kerstboom zelfs aan het plafond worden gehangen!

In het begin van de kerstbalproductie, toen er nog met tin/lood verspiegeling gewerkt werd, was er geen voorlichting dat men aan loodvergiftering kon overlijden. Werken met chemicaliën met blote handen, geen afzuiging in de werkruimtes etcetera.

Hier een collectie kerstballen die rond 1830 gemaakt zijn in Bischofsgrün. Deze versiering is gemaakt uit 1 stuk glaspijp en verspiegeld met tin.

Ook het gegeven dat verzamelaars zonder kennis regelmatig belazerd worden als zij een object zien die ze maar al te graag willen hebben. Bij hen ontbreekt de kennis van de gegevens die nodig zijn om antieke of oude versiering te herkennen. Vaak heb ik bemerkt, ondanks dat zij mijn boekjes bezitten, zij alleen maar oog hebben voor de afbeeldingen maar vergeten om de teksten/uitleg te lezen!

Op deze site staat een reisadvies. Gebruik dat eens om tijdens een lang weekend of vakantie de musea te bezoeken die in het advies aangegeven worden. Er is daar veel te zien en kun je je kennis vergroten zodat je minder kwetsbaar bent om door handelaren opgelicht te worden.

De kennismaking met vele verzamelaars waren soms hartverwarmend. Vooral als ik dan een mail kreeg dat iemand erg blij was met de info uit mijn boeken. Boekjes die bij menigeen op het nachtkastje liggen tijdens de donkere dagen. Ook worden ze gebruikt door handelaren om hun verkoopwaar een basis te geven van echtheid! Jammer is dan wel dat vaak door hen niet het verschil gezien wordt of het echte antieke zijn of dat het om namaak gaat die na de WOII is gemaakt. Op vele verkoopsites en in Brocanteriën moet je dus opletten zodat je niet teveel gaat betalen.

In de 70er jaren kocht ik op de vlooienmarkt in het Belgische Tongeren een drietal stukken glas omdat Netty en ik die mooi vonden. De verkoper wist niet welke functie de voorwerpen gehad zouden kunnen hebben maar omdat ze op (speel)tollen leken zou het wel iets zijn geweest voor de gegoede burger vertelde hij. De stukken verdwenen bij ons in de vitrine.

Eind 80er jaren kreeg ik van een vriend een versiersel dat in de kerstboom hoorde. Wat moet ik daar nu mee vroeg ik. “Je houdt toch van glas?” zei hij. Het bleek te gaan om DE OOIEVAAR die ik daarna als mijn icoon eigen heb gemaakt en in verschillende artikelen en TV-reportages als zijnde mijn eerste oude kerstversiering heb aangegeven.

Pas vele jaren later kwam ik glazen kerstboomversiering tegen wat als het Belgische product AJEKO bekend was. De drie tollen bleken dus eigenlijk mijn eerste oude kerstboomversieringen te zijn! Toch heb ik mijn Ooievaar in ere gehouden maar de drie tollen zijn nog steeds in mijn bezit.

Tot en met 2013 ben ik bezig geweest om antieke en oude kerstversieringte verzamelen. Vanaf de tweede helft van de 80er jaren heb ik, vooral in Duitsland, Polen en Tsjechië, duizenden kilometers gereden om meer te weten te komen over de versiering, waar en hoe het gemaakt werd. Ontelbare buiten- en binnenmarkten en niet te vergeten kringloopwinkels in Nederland bezocht om de collectie aan te vullen. Tijdens die reizen/bezoeken kom je altijd wel een mazzel tegen. Tevens werden er contacten gelegd met oude glasblazers en vonden er uitwisselingen plaats van gegevens met personen die in musea werkten. Zelfs in ons buurland Duitsland kon je nog wel eens iets op de kop tikken.


Uit de kast komen


Vanaf 1994 ben ik met mijn hobby door een artikel in de Zwolse Courant naar buiten gekomen.

Tijdens hetzelfde interview over kerstversiering maakte de fotograaf van de Zwolse Courant, Jan Drost, op ons verzoek een foto die wij dat jaar als kerstkaart verstuurden. Zo werd onze familie en vrienden op de hoogte gebracht waar ik mee bezig was.

Verschillende radio- en Tv-stations maar ook maandbladen en kranten hebben aandacht aan mijn verzameling geschonken. Een groot aantal van de objecten zijn op tentoonstellingen te zien geweest. Langzamerhand werd de collectie uitgebreid met duizenden kerstboomversieringen en aanverwante zaken. Omdat ik de wens had om een museum te openen kocht ik ook attributen die in een bepaalde periode als cadeau onder de kerstboom werden gelegd zoals poppen, speelgoed, puzzels etc.

Tijdens de laatste tentoonstelling in 2012 in het Nationaal Tinmuseum kwamen de aangeschafte attributen voor onder de kerstboom goed van pas!



Museumlocaties

In al die jaren heb ik geprobeerd om een locatie te vinden waar ik de collectie van tienduizend stuks zou kunnen tentoonstellen. In binnenland, maar ook in Duitsland heb ik geprobeerd een pand te kopen maar ging ik er ook vanuit dat er ergens wel binnen het gemeentelijk eigendom een pand (tijdelijk) gehuurd kon worden. In die 90er jaren waren er verschillende gemeentes die heel graag toeristen wilden trekken dus gaf ik tijdens de interviews aan dat ik wel een pand in zo’n gemeente wilde huren. Weinig reacties via die interviews gehad dus daarom verschillende gemeentes dan maar een brief gezonden met daarin de vraag of er een pand voor mij beschikbaar was. Heel duidelijk aangegeven dat ik geen subsidie hoefde omdat ik mij financieel prima kon redden en dat ik een gebouw ook wel op wilde knappen. Maar ik wilde wel een huurcontract van minimaal 10 jaar als het om een huurpand ging. Stel u maar in verbinding met een makelaar, we zetten u op een lijst etc. waren de antwoorden die ik ontving. Vreemd is dan wel dat je, volgens brief/mailwisseling, op een lijst gezet zou worden en op de hoogte gehouden zou worden van als er iets beschikbaar was. Nooit meer een bericht van wie dan ook gehad!

Nadat een horecaman mij een ruimte had aangeboden in het nieuw te bouwen stadion van PEC-Zwolle bleek dat hij op vergaderingen plotseling niet meer verscheen! Drie maanden later bleek dat hij een tekort had van 15 miljoen en failliet was verklaard. Deze locatie ging dus niet door.
Vlak daarna nam een oude bekende van mij contact op. Bij mij thuis ontvouwde hij zijn plannen. Hij was bezig met de gemeente om de Bethlehemkerk aan te kopen en de bovenverdieping zou dan voor mij zijn. Negen maanden ben ik aan het lijntje gehouden en de verbouwing van de kerk ging niet door.


Zelfs in mijn eigen stad Zwolle, ondanks gesprekken met burgemeester Meier en wethouders, werd ik toch meewarig aangekeken. “Een kerstmuseum?”. Het leek wel of ik van een andere planeet kwam! De burgemeester beloofde mij in het tweede gesprek om eens te kijken of hij iets voor mij kon doen. Niets meer van hem vernomen. Een wedhoudster maakte het helemaal bont. Zij bekende later, toen het een rel werd en een journalist haar om opheldering vroeg, zij mijn brief als ongeloofwaardig betitelde en daarom er niet op in was gegaan!! Ze dacht dat ze in de zeik werd genomen? De journalist heeft het toen breed uitgemeten in de krant en kort daarna is de eerste vrouwelijke wethoudster van cultuur van de gemeente Zwolle, waar zij zo trots op was, afgetreden. O.a. dit voorval was tekenend voor de wijze waar ik mee te maken heb gehad tijdens mijn zoektocht naar een museumlocatie. Tja, ik zal er hier niet verder op ingaan maar neemt u van mij aan dat ik in gesprekken behandeld werd als een halve zool want wie gaat er nu een museum openen waar kerstballen met z’n geschiedenis te zien zijn!!!

Tijdens een motorrit kwam ik in het Duitse plaatsje Bucken. Twee hele ruime panden waren te koop en daar werd ik meteenverliefd op. Bij de plaatselijke bank met de directeur gesproken en de prijs werd zelfs al aangepast! De tuin van 1000 vierkante meter kon mooi gebruikt worden om een beeldentuin van te maken. Het plaatsje lag op een kruispunt van fietsroutes en vlak bij een natuurgebied. Ik probeerde mijn vrouw over te halen om in dat gebied wandeltochten te organiseren maar het lukte mij niet om haar zo ver te krijgen. Het verhuizen naar Duitsland zag zij niet zitten en dus ging ook dit niet door.

Als laatste ben ik nog met een makelaar bezig geweest om een kerkje met woonhuis en zalencomplex te kopen in Hoogersmilde. Ondanks dat ik een net bod uitgebracht had -in de eerste maanden van de financiële crisis- was de makelaar, niet bereid om maar iets van de vraagprijs af te doen. Jammer want de locatie met zo’n 3000 vierkante meters parkeermogelijkheid was perfect voor een kerstmuseum. U snapt het al: ook dit ging niet door. Als je dan in al die jaren langs de wegen rijdt en links en rechts gebouwen leeg ziet staan, denk je wel eens “daar had ik graag het museum willen vestigen!”.

Vreemd is dan ook dat er in de door mij aangeschreven gemeentes commissies zich moeten buigen over de vraag “kunnen wij toeristen dagrecreatie aanbieden”. Mijn kosteloos advies is dan ook “dan hadden jullie een kerstmuseum de kans moeten geven”. Mede door dit soort dingen heb ik besloten om met alles te stoppen en de collectie langzamerhand in de verkoop te doen.



Verkoop collectie

Vanaf 2013 ben ik begonnen om mijn collectie te verkopen. Tijdens mijn laatste radio-interview op radio5, 24 december 2022, werd mij gevraagd hoeveel kerstballen ik had. Toen ik antwoordde 52 stuks schrok de interviewer. Hij dacht “wie heb ik nu in de studio”. Ook hij was op het verkeerde been gezet want ze hadden alleen op mijn site gekeken en de foto gezien zoals die nu hier maar ook op de HOME-pagina te zien is. Een kamer vol met duizenden kerstballen! Tja, als je bij een voorbespreking nauwelijks je tijd gunt om vragen te stellen, bereid je een programma niet goed voor is mijn mening. Maar dat had ik al vaker meegemaakt met radio en Tv mensen. Je bellen en vragen of er een opname bij je thuis kan plaats vinden en dan niet verschijnen! Of journalisten die je beloven dat ze je de tekst van te voren toesturen zodat je eventuele foute tekst er uit kunt halen. Echter je niets toesturen maar wel een artikel plaatsen waar fouten in staan omdat ze de materie niet hebben begrepen en feiten door elkaar halen.. Daarom heb ik na het verschijnen regelmatig op mijn site een verbeterde versie moeten plaatsen.

Dan heb ik het nog niet gehad over die honderden mails die ik vanaf 2000 gekregen heb van “verzamelaars”. Personen die weinig kennis van zaken hebben en graag alles willen weten van kerstballen die ze al gekocht hebben en de vraag stellen of die origineel zijn. Als je ze dan aangeeft dat het neppers zijn ben je de boeman en zijn ze het vaak niet met je eens!? Zelfs bedreigingen worden geuit! TJA! Vaak kan er niet eens een bedankje af voor je antwoord. Dit is ook het geval als je een pakketje of een boekje verstuurd. Van de 10 zijn er 1 of 2 die een bericht sturen dat het bestelde aangekomen is. Het is toch een kleine moeite om een berichtje te sturen? Normen en waarden zijn bij velen onbekend! Ook bestellingen waarop niet gereageerd is door een betaling te doen, ondanks verschillende verzoeken van mijn kant, door velen van de Facebookgroep, frustreerde mij. Daarom is de voorbereiding voor een deel 4, een boek met 2000 foto’s en leuke artikelen, in de prullenbak verdwenen. Bovenstaande ergernissen zijn maar een fractie van wat ik meegemaakt heb vanaf 2000.



Bij herhaling: NEPPERS

Op deze site heb ik verschillende artikelen geplaatst met daarin waarschuwingen en uitleg m.b.t. versieringen die op verkoopsites aangeboden worden als antiek en waarvoor dan behoorlijke prijzen gevraagd worden. Op een gegeven moment ben ik gestopt met dat soort artikelen want er is geen beginnen aan, zoveel shit dat er bij mij in de vragenmails binnen komt. Toch wil ik tot slot nog twee objecten kort behandelen. Het soldaat/vrouwtje kreeg ik onder ogen bij mij thuis toen een Belgische verzamelaar het niet helemaal vertrouwde. De versiering was hem verkocht door een handelaarster uit Hengelo. Zij had het als Antiek aangeboden op Marktplaats. De versiering is duidelijk een nieuw product dat niets met antiek of oud te maken heeft. Over het woordje oud kun je natuurlijk discuteren, wat is oud? Voor velen is een kerstbal al oud als die 30 jaar oud is. Maar als ik, en vele anderen, het over antiek hebben moet de versiering minimaal van voor de WOII zijn. Deze soldaat is dat duidelijk niet. De verzamelaar had er 70 euro voor betaald en ik heb hem toen gezegd dat de handelaarster waar hij die van had gekocht, toevallig een zeer goede bekende van mij is. “Vraag je geld maar terug en zeg maar dat je bij mij bent geweest en ik de versiering beoordeeld heb”. Hij is terug gegaan naar Hengelo en heeft zijn geld terug gekregen. De volgende dag werd ik gebeld door de handelaarster. Haar verweer was dat zij die versiering bij een inboedel te pakken had gekregen en dat die versiering tweedehands was en wel een leeftijd zou hebben!!! Tja, dat is wat ik bedoel met mijn teksten dat menigeen niet weet hoe je antieke versiering moet herkennen. Of ze blauwe ogen heeft weet ik niet maar nogmaals “vertrouw nooit op die mooie blauwe ogen.”

Dan was er nog recentelijk de verkoop op Marktplaats van een doos met kerstversiering waar wat gewoon spul in te zien was maar de verkoopster, Willemijn en al 10 jaar actief op MP, had er ook een gezichtje bij in gedaan om de biedprijs lekker op te voeren. Het gezichtje met nog een aantal andere NEPPERS heb ik behandeld op mijn site in het artikel Het blijft maar doorgaan

Op het moment dat ik eens op Marktplaats ging kijken bleek een zekere T.C. er al 131 euro op geboden te hebben! Natuurlijk moet een ieder zelf weten wat hij aankoopt, maar als deze versiering als antiek aangeboden wordt, klopt er dus iets niet. Hieronder de letterlijke beschrijving dat bij de advertentie te lezen was:
Antieke prachtig mooie kleinen ornamentjes voor de Feathertree, het zijn 7 stuks,nog in oud doosje, maar ik heb ze in nieuw papier gedaan oude papier is  vergaan ,en het meisjes gezicht heef twee kanten, zie foto's naast elkaar ,een kerkje,  en gablozer kroonluchtertje (lampje )enz enz ik doe mijn verzameling weg ,om dat ik op leeftijd ben ...en mijn kinderen geven er niet om . Aub geen onzin bieden n, verzenden op eigen risico   en voor de koper.
Sorry, maar als je dit soort tekst leest dan bekruipt je toch het gevoel dat de verkoopster... .Vult u zelf maar in. Ik heb haar een mail gezonden en haar er op geattendeerd dat ze een NEPPER voor antiek verkocht. Ze heeft niets van zich laten horen maar de volgende dag stond de advertentie op gereserveerd! Heeft iemand deze partij gekocht? Zie dat je het geld terug krijgt.



Asbest in kerstversiering

Als allerlaatste een korte reactie op de vele mails die ik in juli 2022 kreeg van Agnes. Via galerie Moen had zij het adres van mijn site gekregen en “had een vraag over de ‘gesuikerde ‘witte vintage kerstversiering”. Verder schreef zij onder andere: Tijdens het zoeken naar vintage kerstballen etc. kwam ik op een Engelse site terecht met een bericht over asbest in vintage spullen waaronder nepsneeuw op oude kerstdecoraties. Hè? dacht ik, ik schrok hier nogal van en wil er het mijne van weten en las verder. Vooral in de jaren 30 vorige eeuw, tot aan de WO2 hebben ze in de nepsneeuw van kerstdecoraties pure witte asbest gebruikt en zelfs voor nepsneeuw in films uit die tijd werd pure witte asbest gebruikt, want het was zo lekker brandveilig. Daarna was de asbest nodig in oorlogsschepen etc. en werd het niet meer voor kerstspullen gebruikt. Zijn de oude kerstdecoraties van uw winkel van deze tijd voor de oorlog of uit de jaren 50/ 60/70? Bijvoorbeeld de nepsneeuw op de dennenappels,kerkjes, etc. Volgens Galerie Moen zou u er wellicht uw licht over kunnen laten schijnen en wellicht er iets over weten hoe het zit. Het lijkt mij om gezondheidsredenen nogal van belang dat men er in NL erover wordt geïnformeerd hopelijk kunt u mij geruststellen. Of in ieder geval informeren. Met vriendelijke groet, agnes v/d kamp”.
Voor de leesbaarheid heb ik haar tekst moeten voorzien van punten, komma’s, spaties en hoofdletters als er weer een nieuwe zin begon. De tekst was erg slecht door haar op papier gezet en moeilijk leesbaar! Ook bij dit soort vragen van verzamelaars stop je er heel veel tijd in en het lijkt wel dat ik alles uit mag zoeken. Sorry, maar een ander mag ook wel eens iets gaan uitzoeken. Mijn reactie was dan ook: Dag Agnes. Bedankt voor je mail en info. Interessant wat je te vertellen hebt. Misschien kun je er een artikel van maken en als er duidelijke verwijzingen in vermeld staan naar sites of literatuur wil ik het onder jouw naam wel op mijn site zetten. Ik zie het graag tegemoet. Groet Egbert. Het leek mij wel een goed idee dat andere verzamelaars ruimte op mijn site krijgen om hun onderzoeken te publiceren want zelf had/heb ik daar geen tijd voor of zin meer in dus was ik in afwachting of zij mij een artikel met afbeeldingen zou sturen. Haar ook een mail gezonden waarin ik aangaf aan welke voorwaarden een afbeelding moet voldoen voor plaatsing op de site.

Een aantal mails van haar mogen ontvangen met veel links naar sites in het buitenland, met daarop teksten over gebruik van asbest maar geen enkele keer stuurde zij een afbeelding mee om welke versiering het ging. Spuitsneeuw dat zelfs door oud koningin Wilhelmina al gebruikt zou zijn. Spuitsneeuw dat ook in films gebruikt werd en daar bleef het bij. Omdat ik druk was i.v.m. gezondheidsproblemen van mijn vrouw, even geen tijd gehad om Agnes te mailen. Toen ik haar later een mail stuurde en vroeg of het artikel al klaar was, kreeg ik een mail van haar met een paar bestanden die niet te openen waren! Op mijn vraag of ze niet in een Wordbestand konden, zou ze die bestanden omzetten naar Word. Het enige dat ze toen mailde was “Oke heb zelf een Imac”. Dat was het laatste dat ik ontvangen heb. Het zal wel weer aan mij liggen maar ik ben er klaar mee om zelf alles uit te zoeken en er artikelen van te maken maar wilde hier toch de melding doen dat er asbest in het verleden gebruikt zou zijn bij kerstversiering. Ik hoop dat Agnes nog eens ergens de kans krijgt om haar artikel onder de aandacht te brengen want het onderwerp is te belangrijk om te negeren. De hierbij geplaatste afbeeldingen van een vogeltje en kaarsenhouders komen uit mijn vroegere collectie en daarbij heb ik het vermoeden dat het om deze versiering met asbest gaat die Agnes bedoelde.

Op blz. 16 van deel 3, onder het kopje Wikkelkraal, behandel ik het maken van kralen. Daar vermeld ik dat de conische staaf ingesmeerd werd met Kaolin en water om het plakken van het glas aan de ijzeren staaf te voorkomen. Dit gegeven had ik van een glasmaker die mij toen ook een potje met die vloeistof heeft meegegeven. Nu ik op de hoogte ben van gemalen asbest heb ik twijfels over dat er dus Kaolin gebruikt zou zijn. Asbest om hitte van de oven tegen te gaan waardoor de ijzeren staaf minder heet zal worden, lijkt mij beter. Niet dan? Misschien als Agnes met haar artikel eens op de proppen komt, kan ze voor die tijd bij mij het potje met inhoud ophalen om het te laten testen. Weten we na de test meer.



tot slot

In 2008-09 kreeg ik problemen met mijn ogen. Tijdens onderzoek werd bij mij een tumor in de hypofyse geconstateerd. Doordat de oogspier aangetast was kon ik niet goed meer scherp zien. Toch de moeite genomen om de delen 2 en 3 af te maken. Toen tweede kerstdag 2019 Netty een herseninfarct kreeg en later in december 2022, na niet op te lossen hartproblemen, een hisablatie moest ondergaan, was de keus om te stoppen snel gemaakt.

Half december 2023 doe ik mijn laatste lezing want ook daar stop ik mee. Het toesturen van afbeeldingen van kerstversiering, op vragen over of het een originele is en uit welk land afkomstig en hoe oud en wat de waarde is, ga ik niet meer beantwoorden. Het gaat niet om een paar van zulke mails maar om vele tientallen per jaar die ik vanaf 2000 mocht ontvangen. Het plezier is er af en ik kan het niet meer opbrengen om zoveel tijd en energie in de beantwoording van mails te stoppen. Ook de kosten van de site, die elk jaar hoger worden, zorgen er voor dat een aantal domeinnamen in het komende jaar aflopen. Daarom dat ik besloten heb om alle teksten en gegevens over kerst in november 2024 van deze site te verwijderen.

Zoals u in bovenstaande tekst en in artikelen op de site hebt kunnen lezen, zijn er veel negatieve zaken geweest in al die jaren maar overheerst toch de tevredenheid na bijna 40 jaar verzamelen en onderzoek. Met velen hebben wij kennis gemaakt en denken daar met veel plezier aan terug. Ik realiseer mij dat ik aan de basis heb gestaan dat duizenden de antieke en oude kerstversiering zijn gaan verzamelen. Mijn site, die door mensen over de hele wereld bezocht is, en de uitgave van mijn boeken hebben aan het succes bijgedragen. Samen met mijn vrouw Netty heb ik daar fijne contacten aan over gehouden en zal onze oude dag hopelijk wat rustiger verlopen. Ook namens Netty, die mij altijd heeft gesteund en zorgde voor de koffie met koek voor de honderden bezoekers bij ons thuis, bedank ik u voor het vertrouwen dat u in mij gesteld hebt. Het gaat u goed in een hopelijk goede gezondheid.

O ja, als u mijn gezicht nog eens wilt bekijken, sla deel 1 open op blz. 42. Op de afbeelding van de kerstmannen ziet u rechts achter de rij een kerstman er tussendoor gluren. Dat ben ik. Niet verder vertellen hoor?